Vrouw-zijn

Ik werk graag met vrouwen, ben zelf ook altijd op zoek naar hoe ik mijn eigen vrouw-zijn ten volle kan beleven. Hoe kan ik in deze mannenwereld toch mijn vrouwelijke kwaliteiten ontwikkelen en doorgeven aan andere vrouwen van alle leeftijden.

Waarschijnlijk zijn er nu al een aantal vrouwen waarvan hun tenen gaan krullen bij het woord ‘mannenwereld’ dat is best mogelijk. En misschien klinkt dat wat overdreven want ik ken fantastische mannen en ik heb niets tegen mannen, laat dat duidelijk zijn!

Ik heb mij wel altijd laten inspireren door een aantal feministen zoals bv. Simone De Beauvoir, Germaine Greer en andere, en ik wil graag in deze blog af en toe verwijzen naar die vrouwen die gestreden hebben voor de rechten van vrouwen.

Terzelfdertijd wil ik ook graag kijken naar mijn leven op dit moment en wie ik geworden ben door alle verschillende invloeden van vrouwen en mannen.

Ik was nog heel jong toen ik Simone De Beauvoir las, amper 19 jaar.
Ze is geboren in Parijs in 1908 en overleden op 14 april 1986.
In 1949 schreef ze haar boek: de tweede sekse waarin ze pleit voor de economische onafhankelijkheid van de vrouw.
Ongeveer 30 jaar na het verschijnen van haar boek heb ik het gelezen en dat liet toen een diepe indruk na op mij. Niet te geloven dat zoveel jaren later, haar overtuiging nog altijd heel actueel was en nu nog steeds is. Ze was tegen de rol van de vrouw in het klassieke huwelijk omdat vrouwen toen volledig afhankelijk waren van de man.
Ze was getrouwd met Jean Paul Sartre. Het was geen klassiek huwelijk maar ze hielden wel heel erg van elkaar.

Ik ben opgegroeid in een dorp in een beschermde omgeving en er was geen grote stimulans om te studeren en mijn intellect te gaan ontwikkelen.
Als ik terugkijk op die tijd dan ben ik heel verbaasd over mezelf dat ik toch niet de kracht had om mezelf los te wrikken van omgeving, overtuigingen, invloeden en verwachtingen.
Ik had geen inzicht in wat echt belangrijk was voor mij en wat ik echt wou neerzetten in mijn leven. Alles leek troebel, niets kon mij over de streep trekken. Ik wou vooral op eigen benen staan en weg uit de ouderlijke overbeschermde structuur.
Ik heb geen spijt meer van de beslissingen die ik toen niet genomen heb en de weg die ik gegaan ben.

Het lijkt alsof ik pas later in mijn leven wakker geworden ben en op mijn eigen manier de weg van mijn intellectuele, spirituele en emotionele ontwikkeling ben gegaan. Wat een vreugde om nog altijd geïnspireerd te worden door feministen, spirituele mannen en vrouwen, mijn kinderen, mijn ouders en grootouders, goden en godinnen en alle ervaringen in mijn leven.

Ik heb in al die jaren geleerd om door te gaan, nooit op te geven en te blijven geloven in mezelf en al mijn kwaliteiten. Dit is niet vrouwelijk of mannelijk, de uitdaging is hoe deel ik deze universele kennis als vrouw van 55 met zoveel mogelijk vrouwen in de wereld.

Ik hoop dat deze blog een hulpmiddel zal zijn om de uitdaging waar te maken.

 

 

7 gedachten over “Vrouw-zijn”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.